Iran Redline

تنگه‌ای که جهان را به گروگان گرفته است – دیدگاه یک مهمان ویژه   گاهی افراد، یا حتی دولت‌ها، چنان از یک «پیروزی» کوچک مست می‌شوند که فراموش می‌کنند جهان بسیار بزرگ‌تر از بن‌بستی است که خود ساخته‌اند. امروز در تهران، برخی گمان می‌کنند چون انگشتشان روی ماشه است و جریان نفت جهان را در تنگه هرمز به گروگان گرفته‌اند، تمام دنیا باید در برابرشان زانو بزند. آنان با اطمینان از «نظم جدید هرمز» سخن می‌گویند و تصور می‌کنند دوران مذاکره به پایان رسیده است—و اکنون زمان گرفتن باج و تحمیل شروط به کشتی‌های جهان فرا رسیده است. اما تاریخ معلمی بی‌رحم است. بیایید به سال ۱۹۸۶ بازگردیم؛ به فاو. در آن روزها، وقتی فاو را تصرف کردیم، همان حس شکست‌ناپذیری چشمان ما را کور کرد. تصور می‌کردیم با گرفتن آن شبه‌جزیره، کلید پایان پیروزمندانه جنگ را در دست داریم. چنان از آن فتح مغرور شدیم که فراموش کردیم دشمن در حال بازسازی خود است؛ دیپلماسی را کنار گذاشتیم و همه‌چیز را به «میدان نبرد» سپردیم. نتیجه چه شد؟ در حالی که فرماندهان درگیر بازی‌های سیاسی بودند، فاو در یک چشم برهم‌زدن سقوط کرد. آن «پیروزی مطلق» به پیش‌درآم...

The Strait That Holds the World to Ransom - A Special Guest's Perspective   Sometimes individuals,  or even governments,  become so intoxicated by a minor  " victory" that they forget the world is far larger than the deadlock they have created . Today  in Tehran, some believe that because their finger is on the trigger and they have taken the world's oil flow in the Strait of Hormuz hostage, the entire world must kneel before them . They speak confidently of a "new Hormuz order" and imagine the era of negotiation is over-that it is now time to collect ransoms and dictate terms to the world's vessels . But history is a ruthless teacher . Let us look back to 1986; back to Al-Faw . In those days, when we captured Al-Faw, that same sense of invincibility blinded us . We imagined that by seizing that peninsula, we held the key to a victorious end to the war . We grew so arrogant over that conquest that we forgot the enemy was rebuilding it...

قورباغه‌لیسان سپاه پاسداران     سم قورباغه! فاش شده است که علت مرگ الکسی ناوالنی، چهره مخالف روس، اپیباتیدین بوده است؛ سمی عجیب که از ترشحات قورباغه‌های آمریکای جنوبی به دست می‌آید. انسان‌های درست‌اندیش از این روش هولناک ترور سیاسی شوکه خواهند شد. اما متأسفانه یک نهاد ایرانی وجود دارد که واکنش آن به افشای مسمومیت ناوالنی با سم قورباغه، کمتر از انزجار و بیشتر شبیه «بزن بریم» بوده است. آن نهاد، دانشگاه امام حسین است (IHU یا دانشگاه جامع امام حسین)، مؤسسه تحقیقاتی و آموزشی متعلق به هیچ‌کس جز سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران – همان IRGC بدنام. قاتلان معترضان؛ زندانی‌کنندگان خارجی‌های بدشانس؛ شکنجه‌گران مخالفان؛ خلاصه جماعتی به‌اصطلاح «خوب». پیش‌تر درباره تحقیقات این دانشگاه در زمینه فیزیک هسته‌ای و سلاح‌های شیمیایی پیشرفته نوشته‌ایم و اشاره کرده‌ایم که این دانشگاه به‌عنوان یک مرکز جایگزین تخصص در حوزه سلاح‌های کشتار جمعی در کنار SPND عمل می‌کند؛ ستاره اصلی در منظومه مؤسسات تحقیقاتی کشتار جمعی ایران. نمودار ونِ فعالیت‌های SPND و دانشگاه امام حسین در حوزه‌های مشترکی مانند پاک‌سا...

  The IRGC’s Froglickers Frog poison! It’s been revealed that Russian opposition figure Alexei Navalny’s cause of death was epibatidine, an exotic poison derived from secretions of South American frogs. Right-thinking human beings will be appalled by this awful method of political assassination. There’s one Iranian institution, unfortunately, whose response to the revelation of Navalny’s frog poisoning was less likely to have been disgust and more likely “hold my beer”. That’s Imam Hossein University (IHU, or دانشگاه جامع امام حسین or دانشگاه امام حسین ), the research and training institution belonging to none other than Iran’s Islamic Revolutionary Guards Corps – the notorious IRGC. Murderers of protesters; imprisoners of unfortunate foreigners; torturers of dissidents; all round good guys and girls. We’ve written before about IHU’s research on nuclear physics and advanced chemical weapons , noting how IHU serves as an alternative centre of WMD-related expertise to that of ...

وداع، دکتر سید حسین جبل عاملیان، ما به‌سختی شما را شناختیم نوسان در رهبری ناشی از مهمات دقیق: این خلاصهٔ پنج‌کلمه‌ای ما از آن چیزی است که در نتیجهٔ درگیری کنونی برای سازمان SPND ایران در حال رخ دادن است. حملهٔ آغازین ۲۸ فوریه که منجر به کشته شدن رهبر معظم، خامنه‌ای، شد، همچنین شماری از مقامات ارشد ایرانی را از میان برداشت؛ از جمله رئیس پیشین SPND، رضا مظفرنیا، و نیز رئیس فعلی آن، دکتر سید حسین جبل عاملیان. ما به‌تازگی فرصت آشنایی با دکتر عاملیان (سید حسین جیل عاملیان، کد ملی: ۱۲۸۴۵۶۱۲۴۰) را پیدا کرده بودیم و بر این باور بودیم که او شایستهٔ نوعی یادبود از سوی منبع شمارهٔ یک اینترنت برای اخبار، تحلیل‌ها و گاه میم‌های نسبتاً مرتبط با SPND است. اِه، یعنی خودِ ماییم؟ خب، پس شروع کنیم. نخست اینکه عاملیان یک عضو سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (IRGC) بود. همان‌طور که از یونیفرم او در تصویر بالا پیداست، او سرتیپ دوم پاسدار (یک درجهٔ ارشد تک‌ستاره) بود. عاملیان دوران حرفه‌ای خود را در سطوح بالای وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح ایران (MODAFL) گذرانده بود. او رئیس سازمان صنایع دریایی (بازوی کش...

  Farewell, Dr. Seyyed Hossein Jabal Amelian, we hardly knew you Precision munition-induced leadership flux: that’s our five-word summary of what’s happening to Iran’s SPND organisation as a consequence of the current conflict. The opening salvo of 28 February which killed Supreme Leader Khamenei also took out senior Iranian officials including both the most recent head of SPND, Reza Mozafarinia , as well as the current head, Dr Seyyed Hossein Jabal Amelian. We’d hardly had the chance to meet Dr Amelian ( سید حسین جیل عاملیان , national ID: 1284561240), and thought that he deserved an obituary of sorts from the Internet’s number one source of SPND-related news, commentary, and sometimes-relevant memes. Um, that’s us? So here we go. First, Amelian was an IRGC man. As Amelian’s uniform in the image above shows, he was a second-class brigadier general ( سرتیپ دوم پاسدار ) of the IRGC, a one-star senior rank. Amelian had spent his career working in the upper echelons of Iran’s Mini...

    گرایش ‌ های برادرکشی هر شاخه از نیروهای مسلح یک کشور، شاخه ‌ های دیگر را با دیده تحقیر می ‌ نگرد . ارتش ‌ ها فکر می ‌ کنند که دریانوردان همجنسگرا هستند و خلبانان منتقد رستوران هستند . نیروی دریایی فکر می ‌ کند که سربازان و خلبانان به ترتیب غارنشین و دیلتان هستند . نیروهای هوایی - وقتی که به این فکر نمی ‌ کنند که دفعه بعد به کدام رستوران بروند - آنقدر راحت هستند که به دیگران توجه زیادی نمی ‌ کنند . دشمنی بین شاخه ‌ های مختلف نیروهای مسلح در سراسر جهان رایج است . اما در ایران، این دشمنی شکل بسیار وحشانه ‌ ای به خود می ‌ گیرد . و یک شکاف واحد در قلب آن وجود دارد : شکاف بین نیروهای مسلح منظم ( ارتش ) و سپاه پاسداران ( سپاه ). این دو نهاد اساساً نیروهای نظامی رقابتی هستند . هر کدام نیروهای زمینی، هوایی و دریایی دارند . آنها ساختارهای فرماندهی جداگانه دارند . آنها حتی مجتمع ‌ های صنعتی و تحقیقاتی کامل دارند . این دوگانگیِ ظاهری در واقع یک ویژگیِ نظام ا...